Volwassen, elegante collecties, vol goede, draagbare pakken, winterjassen, jurken – daar draaide het bij de meeste modehuizen om, tijdens de Parijse modeweek voor najaar 2010; de sexy rockchickmode en lingerie van de afgelopen seizoenen waren zo goed als verdwenen.
Erg goede jassen en pakken, met broeken met een rechte, wijde pijp, waren te zien bij Maison Martin Margiela.
Het huis gaf, sinds het vertrek van de naamgever, twee shows die zo teleurstellend waren, dat er bij de presentatie voor najaar 2010 stoelen leeg bleven. Maar het modehuis, waarvan de collecties nu worden ontworpen door een anoniem designteam, revancheerde zich met een geslaagde collectie. Het Maison kwam met een heel nieuwe mouwvorm: de mouwen hadden liepen naar de achterkant uit in een platte, ronde vorm. Opmerkelijk waren de halve broeken, met alleen aan de voorkant stof, en ver uitstaande taillebanden. Accessoires hadden de vorm van uitvergrote mannensieraden: een zegelring werd een armband, een metalen horlogeband een riem.
Nu Sonia Rykiels vrolijke strepen voor een habbekrats bij H&M hebben gelegen, was het te verwachten dat ze geen grote rol zouden spelen in haar nieuwe collectie. Drie gestreepte sets waren te zien, ergens midden in de show, die opende met een oversized mannenpak. Jasjes waren er te over in de sober gekleurde collectie. Soms waren dat echte jasjes, soms geestige trompe l’oeils: op de voorkant van truien waren soms delen van een colbertjes waren gestikt.
Bij Ann Demeulemeester draait het al twintig jaar om jasjes en broeken. Ook in haar najaarscollectie waren wijde, elegante pantalons te vinden, alsook strak toelopende broeken. Ze werden gedragen met korte jasje, losjes vallende gilets, (rode) leren jasjes, stoere wollen capes, en nonchalante bontjasjes die met een veter in de taille waren vastgemaakt. Kettingen van vele koorden gevlochten leer gaven de outfits een stoer, tribal karakter mee.
Als er iemand experimenteel uit de hoek kan komen, is het wel de Brit Hussein Chlalayan, die daarom een lieveling is van Nederlandse modecuratoren. Maar zijn show voor najaar 2010 had een opmerkelijk praktische inslag. Al waren de kleren zelden doorsnee vormgegeven, zo’n beetje alles wat je als dit najaar nodig zou kunnen hebben kwam op de catwalk voorbij.
De show –een verbeelding van een reis door de VS– begon met oversized jassen en colberts en sweaters met capuchons of zilverkleurige stukken op de schouder (New York). Via kuise zwarte jurkjes en rokken(Pennsylvania) ging hij naar het orkanengebied in het zuiden (jurken en blouses met duistere onweerdessins) waarna er zwart leer met vrolijk gekleurde gebreide ruches erop opdook (de grens met Mexico). De kleur van de woestijn kwam terug in camelkleurige poncho’s en jassen, de Amerikaanse zakelijkheid in grijze jurken en een chique broek met wijde pijpen. De schuine sjerpen op sommige jurken herinnerden aan schoonheidswedstrijden, de intrigerende lange jurken waarmee de show eindigde –met een onweerdessin van pailletten of zwart, met een geplooide, uit meerdere lagen bestaande capuchon– waren feestelijk genoeg voor de Oscaruitreiking.
Fotografie: Peter Stigter
Posted in 
Tags: 
